Έφτιαξε μια παράξενη μηχανή για να ηρεμήσει το μυαλό της. Το κολέγιο το χαρακτήρισε ακατάλληλο. Έτσι έκανε κάτι που κανείς δεν περίμενε – και άλλαξε τα πάντα

Το 2010, μια δημοσιογράφος ρώτησε την Temple Grandin αν χρησιμοποιεί ακόμα τη διάσημη «μηχανή πίεσης» που είχε κατασκευάσει για να ηρεμεί το άγχος της. Εκείνη γέλασε και απάντησε:

«Χάλασε πριν δύο χρόνια. Δεν τη διόρθωσα ποτέ. Τώρα πια προτιμώ τις αγκαλιές.»

Πίσω από αυτή τη φράση κρυβόταν μια ολόκληρη ζωή αγώνα και αλλαγής.

Η Temple γεννήθηκε το 1947 στη Βοστώνη. Ως παιδί δεν μιλούσε, απέφευγε την επαφή με τους ανθρώπους και πανικοβαλλόταν όταν κάποιος την άγγιζε. Οι γιατροί πρότειναν στη μητέρα της να την κλείσει σε ίδρυμα, όμως εκείνη αρνήθηκε και πάλεψε καθημερινά για την κόρη της.

Στο σχολείο η Temple δεχόταν συνεχώς κοροϊδίες και απομόνωση. Όμως ένας καθηγητής, ο κύριος Carlock, κατάλαβε κάτι μοναδικό: η Temple δεν σκεφτόταν με λέξεις αλλά με εικόνες. Αυτό έγινε η δύναμή της.

Στα δεκαπέντε της, σε ένα ράντσο στην Αριζόνα, είδε αγελάδες να ηρεμούν μέσα σε ένα μηχάνημα που ασκούσε πίεση στο σώμα τους. Αναγνώρισε το ίδιο άγχος που ένιωθε και η ίδια καθημερινά. Δοκίμασε τη συσκευή και για πρώτη φορά στη ζωή της ένιωσε αληθινή ηρεμία.

Με τη βοήθεια του καθηγητή της κατασκεύασε τη δική της «μηχανή πίεσης», που τη βοηθούσε να ελέγχει το άγχος και την υπερευαισθησία της. Όταν άλλοι τη θεώρησαν παράξενη, εκείνη απέδειξε επιστημονικά ότι η μέθοδος λειτουργούσε.

Αργότερα σπούδασε ψυχολογία και ζωική επιστήμη και άλλαξε ριζικά τον τρόπο μεταχείρισης των ζώων στις φάρμες και τα σφαγεία, σχεδιάζοντας πιο ήρεμους και ανθρώπινους χώρους.

Η δουλειά της επηρέασε επίσης τη θεραπεία ατόμων με αυτισμό. Οι κουβέρτες βάρους και οι θεραπείες βαθιάς πίεσης που χρησιμοποιούνται σήμερα βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στις ιδέες της.

Με τα χρόνια η Temple άρχισε σιγά σιγά να ανέχεται την ανθρώπινη επαφή. Από μια απλή χειραψία έφτασε να απολαμβάνει τις αγκαλιές.

Όταν η παλιά της μηχανή χάλασε οριστικά το 2008, δεν την αντικατέστησε ποτέ.

Δεν τη χρειαζόταν πια.

Η Temple Grandin έγινε καθηγήτρια, συγγραφέας και μία από τις σημαντικότερες φωνές για τον αυτισμό παγκοσμίως. Η ιστορία της απέδειξε ότι αυτό που οι άλλοι θεωρούν «παράξενο» μπορεί τελικά να αλλάξει τον κόσμο.

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *